İngiliz politikası ilkesizlik üzerine kurulmuş bir sistemdir. Yani bir öyle bir böyle olabiliyorlar. İngiliz politikasına göre ülke menfaati en ön plandadır. Olayları kışkırtır, uzlaşmacı rolüne soyunur ve sonucu izler. En yüksek çıkarlarına göre pozisyon alırlar. İngilizler zamana oynar ve gelecekteki tarihi değişikliklerin gerçekleşmesini sabırsızlıkla bekler.
İngilizlerin yüzyıllar boyu edinmiş olduğu deneyimlere göre birçok ülke üzerinde ikna kabiliyeti vardır.
Bunu yaptıkları savaşlarda ve ticari antlaşmalarda çok rahat görebiliyoruz. Dünyanın ambargo koyduğu ülkeler ile çok rahat ticaret yapabiliyor ve başakların yapmasının önüne geçiyor.
Yakın zamanda yaşadığım bir olayı anlatayım. Dünyanın ambargo uyguladığı bir ülkede konaklama yapıyordum. Otel nerdeyse %100 doluydu. Ama bir gariplik vardı. Otel misafirlerinin %75 İngiliz. Bu ne ilgi. Konaklayan İngilizlerin %80 oranında emekli ve turistik amaçla gelen misafir görümündeydi. Turistik amaçla gelen misafirlerin ellerinde hiç hediyelik eşya yoktu. İnsanoğlu turistik olarak gittiği bir yerden mutlaka anı olarak birkaç hatıra babında bir şeyler alır. Demek ki bunlar FAKIR!!!
Bu turistler ellerinde haritalar ve tur rehberleri olmadan geziniyorlardı. O malum ülkenin çarşı pazarlarını bende birçok kere gezdim ama gittiğim hiçbir yerde İngiliz turistine rastlamadım. Yerli esnafa İngilizleri sorduğumda ise ‘’Onlar alışveriş yapmazlar ve Pazarlarda dolaşmazlar’’ dendiğin işitim. Biraz daha araştırınca hangi bölgede kimler yaşıyor, yaşanış şekli nasıl, aile yapıları neler, etnik kimlikleri nedir, mezhep farlılığı nerelerde çok gibi araştırmalar yaptığını anladım. Ya bunlar ne kadar meraklı birer Sosyolog mu ACABA???
Serbest sanayi bölgelerini gezerken o da ne? Ambargoya maruz kalan bu ülkede İngiliz firmaları kol geziyor. Adamların petrolleri var ama rafineri İngilizlerin. Ya onları boş verelim.
Ülkemizde en büyük hammadde üreticilerinden bir kuruluş dünya ya hammadde satıyor. Ama kimin lisansı ile ‘’ İNGİLİZ’’